Kategorie: Wszystkie | Curriculum Vitae | Galeria | Strona główna
RSS
czwartek, 06 września 2007
Irena Dziedzic

 

Polska dziennikarka i prezenterka telewizyjna.

Urodziła się 20 czewca 1925 r. w Kołomyji. Przed II wojną światową była uczennicą żeńskiej szkoły podstawowej, wychowanką w internacie s. Felicjanek przy ul. Janowskiej we Lwowie. Po zajęciu miasta przez wojska radzieckie uczęszczała do koedukacyjnej szkoły średniej (tzw. “dziesięciolatki”) w dawnym gimnazjum żeńskim SS. Notre Dame przy ul. Ochronek 8. Maturę zdała eksternistycznie w Krakowie.

Pracę zawodową rozpoczęła w 1946 r. w Echu Krakowa (najpierw jako maszynistka, później reporterka), później na krótko we wrocławskim Słowie Polskim. Od 1948 r. w Warszawie, gdzie początkowo pracowała jako depeszowiec w Głosie Ludu a następnie w Expressie Wieczornym (depesze, działy: zagraniczny i kultury). Od 1952 r. w Polskim Radio.

Od 1956 r. w TVP, gdzie przez 25 lat (do kwietnia 1981 r.) tworzyła i prowadziła program publicystyczno-rozrywkowy Tele-Echo, w latach 1965-1968 była także jedną z trojga osób prowadzących “Dziennik telewizyjny”. W latach 1977-1981 była ponadto twórcą i kierownikiem redakcji kulturalnej w “Dzienniku telewizyjnym”. Po dwu i półrocznej przerwie, od października 1983 do września 1991 r. prowadziła program pt.: Wywiady Ireny Dziedzic.

Towarzysko traktując propozycje, wystąpiła w dwóch filmach: Jutro premiera (1962) i Polowanie na muchy (1969). Grała siebie samą w produkcjach filmowych i telewizyjnych (m.in. Wojna domowa - 1965, Kłopotliwy gość - 1971 i Szczur - 1994). Jest autorką książki Teraz Ja. 99 pytań do mistrzyni telewizyjnego wywiadu (Warszawa 1992).

 

Przez 4 lata (2002-2006), co tydzień można było słuchać jej publicystycznych felietonów pt.: Punkt widzenia w Programie I Polskiego Radia (w audycji: Muzyka i aktualności). Po felietonie, w którym mówiła o lustracji, ze współpracy zrezygnowano.

Mieszka w Warszawie.

Kadr z serialu "Wojna domowa" (1965)